Natalie Clifford Barney

Time engraves our faces with all the tears we have not shed.

Si Natalie Clifford Barney (31 Oktubre 1876 - 2 Pebrero 1972) ay isang Amerikanong makata, memoirist, at epigrammatist, na karamihan sa buhay ay ginugol sa France. Halos lahat ng kanyang mga libro ay nakasulat sa wika ng kanyang pinagtibay na bansa.

Mga Kawikaan

• Kung mananatiling bukas ang ating isipan, masyadong marami ang malamang na mahulog dito.
  • Sa "Mga Sample mula sa Almost Illegible Notebooks", ADAM International Review, No. 299 (1962)

• Ang kabataan ay hindi isang tanong ng mga taon: ang isa ay bata o matanda mula sa kapanganakan.
  • Sa "Mga Sample mula sa Almost Illegible Notebooks", ADAM International Review, No. 299 (1962)

• Ang bentahe ng pag-ibig sa unang tingin ay ang pagkaantala ng pangalawang paningin.
  • Sa "Mga Sample mula sa Almost Illegible Notebooks", ADAM International Review, No. 299 (1962)

• Nagsisimula akong magkaroon ng malusog na pangamba sa mga ari-arian, maging ito sa isang bansa, isang bahay, isang nilalang o kahit isang ideya. Kung tayo ay naaabala ng mga ari-arian hindi talaga tayo mabubuhay alinman sa labas o mula sa loob; tayo ang pag-aari ng ating mga ari-arian. Lahat ng digmaan at karamihan sa pag-ibig ay nagmumula sa likas na taglay. Bakit kimkimin ang mga ari-arian tulad ng mga magnanakaw, o hatiin sila tulad ng mga sosyalista kung maaari mong balewalain ang mga ito tulad ng mga matalinong tao: upang ikaw ay mapabilang sa lahat ng bagay at lahat ay maging sa iyo kasama ang iyong sarili.
  Maaari ba natin, at magagawa natin , may mga mahahalagang pangangailangan para sa lahat, dapat nating alisin ang sigaw na ito ng uri at simulan ang pagkakaiba sa pagitan ng mga indibidwal.
  Ang indibidwal na superioridad ay makapag-iisang makakain sa kaluluwa at maibabalik sa pamamagitan ng ilang materyalisasyon ng sarili nitong indibidwal na kayamanan ng pagkatao.
  • Sa "My Country 'tis of Thee", ADAM International Review, No. 299 (1962)

• Kilala natin ang lahat ng kanilang mga diyos; hindi nila pinapansin ang atin. Ang tinatawag nilang ating mga kasalanan ay ating mga diyos, at kung ano ang tinatawag nilang kanilang mga diyos, iba ang pangalan natin.
  • Sa "Mga Diyos", ADAM International Review, No. 299 (1962)

• Ang panahon ay inukit ang ating mga mukha sa lahat ng luhang hindi natin naibuhos.
  • Gaya ng sinipi sa The Amazon of Letters, Ch. 10 (1976) ni George Wickes