Binigyan kami ni Saddam ng maraming bagay. Ang pag-unlad ng bansa ngunit sa palagay ko ang inalis niya sa amin pansamantala, ay ang aming mga kaluluwa. Dumating kami sa isang yugto kung saan natatakot kami sa isa't isa, kung saan ang mag-asawa ay hindi nag-uusap sa isa't isa, kung saan ang mga magulang ay natatakot na magpahayag ng anumang bagay sa harap ng kanilang mga anak dahil madalas na tinatanong ng mga guro ang mga bata, 'ano ang iniisip ni ama tungkol sa tiyo Saddam? Ano ang tingin ng ina mo kay tiyo Saddam?.' At may mga nakatatakot na kwento ng mga magulang na binitay dahil sa bata.
